یک توضیح جمع و جور از انیمیشن

یک توضیح جمع و جور از انیمیشن

موشن گرافی، استاپ‎ موشن، انیمیشن، کات اوت و… یکی پیدا میشه برامون توضیح بده؟

استودیو هنری تراب دو سالی هست که فعالیت خودش رو آغاز کرده. شاید عجیب باشه اما تراب از انیمیشن سه بعدی شروع کرد و بعد از اون وارد شاخه‎های دیگه‎ی هنری شد. در حال حاضر ما انیمیشن سه بعدی، انیمیشن دو بعدی، موشن گرافی، ویدیو تدوینی، فیلم کوتاه داستانی، پادکست، طراحی لوگو، طراحی پوستر و… انجام میدیم.

الان می‎خوام یه توضیح ساده و راحت از همه این بخش‎ها بدم تا بتونیم راحت‎تر باهاشون ارتباط بگیریم.

انیمیشن: «نمایشِ تُند و پیوسته‎‎ تصاویری از اثرِ هنریِ دوبعدی، یا موقعیت‌های مدل‌های واقعی، برای ایجاد توهم حرکت است» حالا براتون ساده‎ترش می‎کنم. انیمیشن به ایجاد توهم حرکت به وسیله عکس‎های ساده است. توضیح پیچیده‎ای داره؟ جای تعجب نیست چون به همین میزان پیچیده‎اس.

قبل از اینکه بخوام انواع و اقسام انیمیشن رو براتون بگم بذارید یکم تاریخ رو ورق بزنیم البته اینبار با عینکِ انیمیشن.

انیمیشن از کجا اومد؟ الان تو چه وضعیه؟

قبل از اینکه بخوایم حسابی در مورد انیمیشن چیز یاد بگیریم بهتره یه سری به تاریخچه پیدایش و سیر تحول انیمیشن بزنیم. اینجوری می‎تونیم با علم بهتری وارد فاز آشنایی بشیم.

5200 سال پیش در شهر سوخته (توی همین ایران خودمون) اولین انیمیشن جهان تولید شد، اونم روی یک ظرف سفالی. باورش سخته اما انیمیشن همچین قدمتی داره. بعد از اون چینی‎ها و همین طور ادامه پیدا کرد تا سال 1890 که با ظهور فیلم های متحرک و سینماتوگرافی، دنیای انیمیشن جهش کرد و وارد عصر جدید خودش شد. سال 1894 لوئیس لومیر اولین تصویر متحرک روی پرده رو در فرانسه پدید آورد. 1912 اولین انیمیشن عروسکی هم ساخته شد. یه خورده سرعت می دیم و میایم به دهه سی. ورود استاپ موشن به انیمیشن، همین طور پیشرفت و پیشرفت تا اینکه انقلاب بزرگ رخ داد.

بله درسته، انیمیشن کامپیوتری…

بعد از اونکه رایانه و کامپیوتر پاش رو به میدان گذاشت، هنر وارد دنیای جدیدی شد. گرافیک رایانه‌ای به وجود اومد و با ظهورش گونه‎های جدیدی رو هم به وجود اورد که یکی از مهمترین‎هاش «موشن گرافیک» بود. گرافیک رایانه‎ای بعضی از سبک‎ها متحول کرد و با رشد چشم‎گیری همراه کرد مثلا دنیای «انیمیشن»، «فیلم و سینما» و «بازی‎های رایانه‎ای» به طرز عجیبی رشد کردن.

اولین انیمیشن سه بعدی تو سال 1986 توسط جان لستر تولید شد ولی اگه بخوایم زمان درست ورود کامپیوتر به دنیای انیمیشن رو بگیم باید سال 1995 و انیمیشن پر طرفدار داستان اسباب‎بازی‎ رو نشان بدیم… شاید براتون عجیب باشه اما همین‎طوره… انیمیشنِ کامپیوتری با این قدرت و با این عظمت فقط بیست و خورده‎ای ساله که به دنیا اومده.

داستان انیمیشن همین بود… حالا بریم در مورد جزئیات بیشتر حرف بزنیم… انیمیشن انواع مختلفی داره، کنارش انگلیسیش رو هم می ذارم که فنی ‎تر ببینید:

  • انیمیشن سه بعدی «3D animation»
  • انیمیشن دو بعدی «2D animation»
  • موشن گرافیک «Motion graphics»
  • استاپ موشن «Stop motion»
  • کات اوت «Cutout»
  • پویانمایی روی طلق «cel animation»
  • پویانمایی خمیری «Clay animation»

و چند سبک و نوع دیگه که زیاد مشهور نیستن. هر کدوم از این تکنیک ‎ها برای خودش دنیایی داره. اینجا و در این مقاله‎ ی خودمانی توضیح کوتاهی ازشون رو بهتون میدم اما در مقاله ‎های بعدی می‎ تونید دقیق‎ تر و بهتر این موارد رو بشناسید البته فعلا ما تمرکز کاریمون رو گذاشتیم روی سه تا از این تکنیک ‎ها پس قصد مون هم اینه که فقط در مورد انیمیشن کامپیوتریِ سه، انیمیشن کامپیوتری دو بعدی و موشن گرافیک صحبت کنیم. اما قبلش براتون از تکنیک عجیب و غریب، سخت و جذابِ استاپ موشن صحبت کنیم

استاپ موشن

استاپ موشن یکی از تکنیک‌های جذاب و دیده‎ شده‎ی انیمیشن‌سازی است. توی تکنیک استاپ موشن، شیئی را فریم به فریم حرکت میدیم و تصویرش رو توسط دوربین ضبط می‌کنیم. حالا وقتشه که تدوین انجام بشه. از توالی این تصاویر به نظر می‌رسه که شیء به خودی خود در حال حرکته یعنی ما می‎بینیم که شی خودش داره حرکت می‎کنه اما نمی‎کنه… جالبه. توسط این تکنیک انیمیش‎های زیادی ساخته شده و خیلی هم محبوب بوده اما سختی‎های خاص خودش رو داره و همین سختی‎ها باعث شده هنرمندان و انیمیشن سازها زیاد به این سبک رو نیارن. مثلا بیایید پیش‎تولید و مقدمات این سبک رو برسی کنیم.

اول باید بنا بر متن و سنارو، یک عروسک خمیری با مفاصل متحرک ساخته بشه. استخان‎بندی بشه بعد برای هر فریم و هر حرکت یک عکس گرفته بشه و بعد از اون باید تدوین و پس تولید شروع بشه… میدونم که با خوندن این مراحل خسته شدید چه برسه به انجامش اما این نکته رو در نظر داشته باشید که این مراحلی که گفتم برای انیمیشن‎های سه و دو بعدی هست اما فرقش در اینه که این مراحل در استاپ موشن باید به صورت دستی و فیزیکی انجام بشه اما در انیمیشن‎های سه و دو بعدی در کامپیوتر یا توسط طراحان.

توی استاپ موشن ممکنه که از چیزای ساخته شده استفاده نشه یعنی از اجسام واقعی و انسان استفاده بشه که بهش میگن پیکسلیشن (Pixilation). پس اگه این سبک رو شنیدید تعجب نکنید، این همون استاپ ‎موشنه اما با یه تفاوت کوچیک که توضیح دادم.

شاید فکر کنید که استاپ‎موشن زیاد محبوب نیست و نشه با این محدودیت‎هایی که داره باهاش کار جذاب و همه پسند ساخت اما اشتباه نکنید… کافیه به کارای ساخته شده توسط این سبک یه نگاه بندازید:

زیاد به عقب نمیرم، «فیلمِ جیمز و هلوی غول پیکر» یا «عروس مرده‎ها» یا «مری و مکس» رو دیدید؟ درسته این دو فیلم از تکنیک استاپ موشن استفاده کرده. نظرتون در مورد انیمیشنِ جذاب «فرار مرغی» که به رکورد فروش 225 میلیون‎ دلار رسید، چیه؟ یا حتما با انیمیشن «شاون گوسفنده» یا همون «بره ناقلا» زیاد خندیده باشید و اگه با این انیمیشن حال نکردید حتما حتما با انیمیشن‎های فوق‎العاده‎ی «پت و مت» حال کردید. من که خاطره‎ی دوران کودکیم با انیمیشنِ «پینگو» گره خورده، پنگوئنِ جذابِ نوک شیپوری. همه این‎ انیمیشن‎های جذاب با تکنیک استاپ موشن ساخته شده و همون طور که دیدید هم تکنیک جذابیه و هم پر طرفدار.

انیمیشن دو بعدی

خب بیایید پیچیده‎اش نکنیم. انیمیشن رو متوجه شدیم چیه، حالا یه نگاه به دور و اطرافتون بندازید. چی می‎بینید؟ هر چیزی که می‎بینید بعد داره و مطمئنا هرچیزی که می‎بینی سه بعد داره، مگه اینکه شما از یک سیاره‎ی دیگه اومده باشید.

دعوای بین سه بعدی و دو بعدی در همه انواعش فقط در یک کلمه‎ی «عمق» خلاصه میشه. شما در یک تصویرِ دو بعدی عمقی نمی‎بینید برعکس در یک تصویر سه بعدی، علاوه بر ارتفاع و عرض شما عمق جسم کشیده شده رو هم می‎تونید ببینید پس چون همه چیز در دنیای ما عمق داره پس هرچیزی که می‎بینی سه بعدیه…

همه این حرف‎ها برای انیمیشن هم تکرار میشه و وجه تمایز انیمیشن سه بعدی و دو بعدی در همین داشتن یا نداشتن عمقه.

همیشه هرکسی از فرق انیمیشن دو بعدی و سه بعدی سر در آورده، اولین سوالی که براش به وجود میاد اینه که «کدوم بهتره؟» خب، بدون معطلی بریم برای جواب:

انیمیشن دو بعدی سرآغاز انیمیشن سازیه ولی با ظهور انیمیشن سه بعدی دعوای شدیدی بین طرفداران هر دو سبک درگرفت. وقتی به هر دو سبک نگاه می‎کنیم برای هر کدوم خوبی‎هایی می‎بینیم که در دیگری نیست اما انگار کفه‎ی انیمیشن سه بعدی سنگین‎تره. دلائل جذاب‎تر بودن انیمیشن سه بعدی هم بیشتره، سه بعدی بودن و نزدیک‎تر بودن به واقعیت، جزئیات بیشتر، ورود کامپیوتر و جلوه‎های رایانه‎ای و آخرین دلیلی که نظرات ضد و نقیضی داره، راحتی و ساده‎تر بودن انیمیشن سه بعدیه.

ژاپنی‎ها تعداد خیلی زیادی از انیمیشن دو بعدی رو به جهان نشون دادن. مشهورترین استودیو و بزرگترین استودیو انیمیشنی ژاپنِ و اگه بهتون چندتا از کاراشون رو بگم تازه متوجه میشید دارم از چی حرف میزنم. «مزار کرم‌های شب‌تاب»، « شاهزاده مونونوکه»، «شهر اشباح»، «حکایت دریای زمین»، «پونیو روی صخره کنار دریا» فقط چندتا از انیمیشن‎های ساخته شده توسط این استودیوئه. و بذارید بهتون بگم که سریال‎های جذاب «فوتبالیست‎ها»، «سفرهای میتی‎کومان» و خیلی از کارای جذاب دوران کودکی ما با تکنیک انیمیشن دو بعدی ساخته شده.

دیگه نوبتی هم باشه نوبت انیمیشن سه بعدیه. انیمیشن سه بعدی دنیای پیچیده و اونقدر جذابی داره که حیفه اینجا و در این مقاله در موردش صحبت کنیم. به نظرم میاد که حرفامون در مورد انیمیشن سه بعدی رو توی مقاله‎ی دیگه و بعدی بگیم. بعد از حرفامون در مورد انیمیشن وارد موشن‎ گرافی میشیم که اونم دنیایی برای خودش داره…

 

Leave A Reply

Your email address will not be published.